Bitmedi

Kaldığım yerden devam ediyorum.

Psikolojiden yüz (rakamla 100) almış, eğitim modülünü zirve yaparak bitirmiştim. Sen misin?

Rüyamda Murat Gülsoy’dan sıfırı (rakamla 0) çektim. Otur sıfır. Böyle demiyordu tabii, ama saman kağıdının üstündeki içi boş yuvarlak ve üstüne çizilmiş, sıfırın sınırlarını aşan tuhaf artı şeklini (sanki boş bir doğum haritasına evrilmiş içi boş rakamı) tutuyordu yüzüme. En tepeden en dibe. Rüyada da kendime bunu diyordum. Önce kanatlanıp sonra çakılmak. Demek ki böyle bir kutupsallık. Ya zirve ya yeraltı. Öğrenmede ya siyah ya beyaz. Jüpiter Akrep’te. “Bitmedi” öğesini okumaya devam et

Bitti

Ne demişti Yaratıcı Yazarlık kursunda hoca? Her gün yazacaksınız. Ben ne yaptım? Her gün okudum. Okuyunca kendine dönüyorsun, yazınca dışarı açılıyorsun. Okurlukla yazarlığın farkı bu. Biz yine de ikisini birbirinden ayırmayalım, okur-yazarlıkta buluşalım.

Biraz bitirmişliklerimle övüneyim. “Bitti” öğesini okumaya devam et

Bellek

Bazı şeyler değişmiyor.

Sınavdan hemen önceki gece ders çalışıyorum. Yumurta kapıya dayanınca. Okul zamanındaki gibi. O zaman tırnaklarımı kemirirdim. Şimdi cilalarını yoluyorum.

Öyleyse bu mizaca dair. Temperament.

Bazı şeyler değişiyor. “Bellek” öğesini okumaya devam et

Boru

Bu sefer meditasyonun beşinci aşamasından hemen çıkamadım. Coffee de gelip pati atmadı. Yanyana kendi nefeslerimizle kaldık. Uyku halinde miydim? Tam değil. İmgelemler zengindi, akışkan nehir.

Yeşil, yemyeşil dik bayırlar, yarlar gördüm. Kuş bakışı, kuş uçuşu, mis gibi yemyeşil topraklar. İnsanlar toplanmış ufka doğru bakıyorlardı. Sanki bir piknik. Ama piknik desen örtüsü keyfi gürültüsü neşesi hareketi kahkahası da yanında olur. Öyle değil. “Boru” öğesini okumaya devam et

Şiddetsiz

Açık, nazik, yargısız.

Bu üç sözcük zihnimde yankılanıyor. Şimdilik sadece nefesimin akışında bu üç sözcüğünün yansımasına bakıyorum. Nefesimle nasılım? “Şiddetsiz” öğesini okumaya devam et