Ay Günlüğü | 9

Hallo. Ich bin eine Berlinerin.

Desem de inanmayın. Bu sadece ayakbastı mesajı. Olsun. İnsanın hemen havası değişiyor. Haydi hoppa gemeinsam.

İki saat fark fena. Sabah altıda gözlerimi açtım. Kapkaranlık bir gök. Gerçi dün öğlen ikide indiğimizde de neredeyse böyleydi. Koyu, karanlık, puslu. Dön uyu uyan yedi buçuğu ettim. Şimdi hala uzandığım yerden yazıyorum. Artık hava aydınlanıyor. Soğuk olsa da mavi bir gök görür müyüz?

“Ay Günlüğü | 9” okumaya devam et

Ay Günlüğü | 8

Sığar mıyım sığmaz mıyım derken fermuarı çektim, kabin bagajımı kapattım.

Yarın yolcuyuz. Gündüz sıfır, gece eksi iki. Bırr. On beş dereceden sıfıra inmek eksi on beşe gitmek gibi bir şey. Bu sıcaklığa -ya da soğukluğa mı demeli?- inmeyeli oldu. İki üç senede bir yağan kar soğuğunu saymıyorum. O kar. Bu şehir ayazı, kış Avrupasının göbeği. Destinasyon Berlin.

“Ay Günlüğü | 8” okumaya devam et

Çözül

Dönmeden bir daha yazamadım tabii. Arkadaşlarımızın gelmesiyle hayat hızlandı. On günde girmediğim tempoya üç günde girip bir de hazır onlar yanımdayken dönüşte yardım alırım diye Coffee’yle kavimler göçümüzü iki gün erken sonlandırmaya karar verince günler kısaldı. Rahat rahat, uzun uzun, yaya yaya geçirdiğim on iki günün üstüne son üç gün hızlandırılmış yoğun bir program gibi altın vuruş tadındaydı. Hem çok tatlı hem nakavt edici.

“Çözül” okumaya devam et

Başla

Zaman alıyor yerleşmek. Sonra zaman sana geri veriyor. Her yere kitabım, defterim, kalemim, kulaklığım, telefonumla taşına taşına sadece taşı(n)mış oluyorum. Taşıdıklarımı kullanmam zaman alıyor. Sanki o harala gürele koşuşturma, yeme içme alışveriş, o eksik kalmasın bu fazla olmasınların ardından bir durulup süzülüyor zaman. İşte ‘o zaman’ ya da büyük harfle Zaman sana geri vermeye başlıyor o nasıl akıp gittiğini, kaçıp durduğunu tutamadıklarını.

“Başla” okumaya devam et

Geçer

Dandan dandan dandan da dandan

Susmuyor susmuyor durmuyor sabah davulu.

Dandan dandan dandan da dandan

Ne kadar olmuştur? Yarım saati var, şahidim. Duydum, uyandım, bekledim, baktım devam ediyor, tuvalete kalktım. 03.05. Geri geldim, su içtim, yattım, gözümü kapadım, oh sessizlik -mi- derken başladı, durmuyor devam ediyor.

“Geçer” okumaya devam et
%d blogcu bunu beğendi: