Yetiyor

Meditasyona oturamayınca meditasyona oturmuş adamı boyuyorum. Hem belki de kadındır. Hatta o benimdir.

Elizabeth Gilbert Big Magic kitabında (Türkçe’ye Büyük Sihir olarak çevrildi) yazma sürecine oturmayı bir ritüele çevirmekten bahsediyordu. İlham için ortamı hazırlamak, kokuları sürünmek, ışığı ayarlamak, renkleri giyinmek, senin ilhamı değil ilhamın seni bulmasını sağlamak.. “Yetiyor” okumaya devam et

Son Ütücü

Duygular ütülenebilir mi? Kuaför koltuğuna oturmuş, sıcak fön eşliğinde saçlarımın dümdüz taranmasını seyrederken aklıma bu düşüyor. Bir de zamanında ikmale kaldığım lise bir biyoloji dersi. Negatif iyonlarla pozitif iyonların ilişkisi. Dalgalı saçlardan düz saçlara geçişin basit, kolay tasviri. Gerçekten böyle bir şey miydi? “Son Ütücü” okumaya devam et

Yaşamak

Kaldığım yerden devam ettim. Boyadım. Çiçek yapraklarını hardal sarısıyla kontürledim, insan figürüne etten candan gül pembesi ten rengi verdim. Ağaç pozunu seçmişim, farkında değilim. Bana en sevdiğin yoga pozuna gir, kal desen işte bunu yaparım. Hem de sol ayağımın üstünde. Tam böyle. “Yaşamak” okumaya devam et