Yalnız sen

Solo tu.

Yalnız sen, derdi anneannem.

Onun tekbaşına oynanan bir oyun olmasındansa o İtalyanca isminde kalırdım. Anneannemin ilkokulundan ayrılmak zorunda kaldığı İtalyancasında. Güzel bacaklı bir kadından bahsederken gambe demesinde. Dinlediği napolitenlerde.

Benim içinse Al Bano ve Romina Power vardı o zaman. Küçük teyzemin odasındaki pikabında plaklarını dinler, oyunun adıyla benzer isimli şarkıyı söylerdim. “Yalnız sen” okumaya devam et

Yara

Balkonda sağ köşedeyim. Hava serince. Üstümde uzun kollu kapüşonlu bir hırka, ayaklarımda çoraplar. Yine de güney batı yönünde soluk bir güneş parlıyor. Önümdeki yeşilliğe sol yamaçtan ara ara vuruyor. Sokağın aşağısındaki kendi küçük sesi büyük köpecik evin terasında oradan oraya, oradan oraya koşarken ciğerlerini yırtarcasına havlıyor. Hayat ona zor. Onun hoyratlığı üstüne Coffee’nin derin iç çekişleri havadaki titreşimleri yumuşatıyor. Coffee rüyasında kesintisiz koşuyor. Evin en bi mutlusu.

Yaşamının başı yaralarla dolu bu tüylü patili kuzucuk şimdi bir şifa timsali ayaklarımın dibinde uyuklarken, aşağıki yüksek sesli, çılgın deli minik can hangi başka canları havlamalarıyla şu an yaralıyor? Çocuklar misal, havlayıp koşan köpeklerden çok korkuyor. “Yara” okumaya devam et

Günlerden Küçük

Sabahları henüz günle kirlenmemiş oluyorum. Tertemiz bir zihin, pırıl pırıl bir ses, sakin, dingin bir ev. İstediğim etki tam da bu. Sakin, dingin.

Duyduğum tek ses ısırıp da çiğnediğim tostun hırşhırşları. Çenemde, şakaklarımda yankılanıyorlar. küçük harfli.

Otomatik düzeltme k harflerini büyütüyor, ben onları küçültüyorum. Sakin, dingin, küçük sesli. “Günlerden Küçük” okumaya devam et

Günlerden BırakMa

Duşumu aldım, yatak odasına girmeden düşündüm.

Yatağı topladım mı?

Toplamışım.

Yatağımı nasıl, ne zaman ve kimden böyle koşulsuz ve otomatik olarak toplamayı öğrendim hatırlamıyorum. Otomatik diyorum çünkü bazen yaptığımı hatırlamıyorum. O kadar ezbere bağlanmış bir hareket. “Günlerden BırakMa” okumaya devam et

Günlerden Cumartesi: Birlik

Sanırım hayatımda ilk defa bulunduğum coğrafyadan, etnik kökenimden, cinsiyetimden, düşünce ve inanç sistemimden bağımsız ve koşulsuz bir şekilde tüm dünya ve insanlıkla kendimi bir hissediyorum.

Dün Coffee’yle yürüyüşümüz sonrası birden buna aydım.

Birlik hissi insanlara hep felaket zamanlarında mı geliyor? “Günlerden Cumartesi: Birlik” okumaya devam et