Günlerden Cumartesi: Birlik

Sanırım hayatımda ilk defa bulunduğum coğrafyadan, etnik kökenimden, cinsiyetimden, düşünce ve inanç sistemimden bağımsız ve koşulsuz bir şekilde tüm dünya ve insanlıkla kendimi bir hissediyorum.

Dün Coffee’yle yürüyüşümüz sonrası birden buna aydım.

Birlik hissi insanlara hep felaket zamanlarında mı geliyor?

Savaş değil bu birliğe ulaştıran felaketin adı. Savaşlar insan yapımı. Ancak doğal felaket (deprem, sel, yangın), salgın (kitlesel hastalıklar, ölümler) gibi durumlarda mı?

Evlerine tıkılmış İtalyanların balkondan balkona şarkı söyleyerek bu mecburi sosyal mesafelenme zamanında daha derinden bir birliği koşulsuzca göstermeleri içimi titretti. Aynı şekilde Çin’den kalkıp İtalya’ya desteğe giden tecrübeli hekimler de.

Birliğe ve birlikte hareket etmeye, bir hissetmeye ne kadar muhtaç, aç ve hasretmişim. Sadece yaşadığım sosyal çevre, toplum ve coğrafya anlamında değil. Orada zaten sorma ne haldeyim-yiz. Ama soruyorum yine de. Siz de sorunuz. Bu ve üstüne dünya üstündeki yerimiz, diğerleriyle birliğimiz için de aynı soruyu soruyorum. Nerede birliğimiz?

Felaket noktasında hiçbir farkımız kalmıyor birbirimizden. Ve kendimizden önce birbirimizi düşünmenin sorumluluğu, şefkati, iyileştiriciliği, güçlendiriciliği ve dayanışma ruhu alıp katlıyor birlikteliği. O zaman her şey mümkün, mübah, umutlu görünüyor işte.

Bunlar romantik, idealist sayıklamalar gibi gelebilir. Sonuçta bir olduk da ne yaptık ki denebilir.

Belki ilki bunu ‘farketmek’, ‘hissetmek’tir. Sadece bu bile çok önemli ve yeterli olabilir. An bu an.

Kitlelerin dönüşümü, sistemlerin değişimi uzun ve ağır döngülerle oluyor. Bunun temelindeyse bizler, bireyler yatıyoruz. Bir ve tek olarak. Kendi içimizdeki birden dışımızdaki bire doğru.

Bugün biraz astroloji tozu serpmek istiyorum.

Neptün’ün Balık’taki seyrinin böylesi kitlesel bir çözülme ve birliği getirmesini hayretle gözlemliyor, bunu yaşamanın tuhaf heyecanını içimde taşıyorum. Tabii ki tekbaşına bir etki değil, ama lokomotiflerden biri bu.

Ve tüm bu ‘kapatma/kapanma’ evresinin temsilcileri Oğlak’taki gezegenlerin ay sonunda kısa süreliğine, ama esas sene sonunda daha uzun bir süre Kova’ya geçişiyle yeni bir geleceğin, çevrenin, evrenin inşasının mümkün olabileceğine dair heyecan ve umut besliyorum.

Düdüklü tencerem Coffee’m arka planda ötüyor. Yeni evrekalara doğru yürüyüşe çıkıyorum.

Not: Çernobil bitti. Sonraki destinasyon Timbuktu. Korona zamanlarında derdim evdeki kitap stoklarını eritmek!

CofUyuyor
Yıkanma sonrası Coffee yorgun, pamuk gibi

6 Replies to “Günlerden Cumartesi: Birlik”

  1. Ben de aynı şeyleri hissediyorum Neslihan. Sanki dışardaki insanlar daha bir yüzüme gülüyor, daha bir anlıyorum seni, aynı gemideyiz hali hakim burada da. Daha bu sabah arkadaşlar aradı, korkmayın ya çocukları değiş tokuş ederiz birimize bişi olsa diğerleri kalır nasılsa falan denildi, ben bi duygulan…. Vay be.

    Beğen

  2. İşte bunlar gülümsetici, rahatlatıcı, belki bilmediğimiz belki unuttuğumuz güven ve umut hissini getiren paylaşımlar. Bence de vay.

    Beğen

  3. Benzer duygular içindeyim. Bunun bir denge meselesi olduğuna inanıyorum. Kabuldeyim. Eline sağlık.

    Beğen

  4. Dünya bizden Bir ve Beraber oluşumuzu görmek istedi.Birlik ve Bütünlük Bilincini İdrak etmediğimiz ve uygulamaya koymadığımız sürece daha ağır sınavlar vermemiz kaçınılmaz.Birbirimizi,Din,Dil,Irk ve Cinsiyet ayrımı gözetmeden acilen Koşulsuz Sevgi ile kucaklamayı öğrenemiz ve Öğretmemiz gerek.Çok geç olmadan…….

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: