Yine o karanlık his. Çünkü hava karanlık. Çünkü toprak karanlık. Çünkü içine düşülen uykular karanlık. Her yer karanlık, her yer loş, olmuşum sarhoş.

EĞLENCELİ OLABİLİRİM. Bir zamanlar yaptığım bir şakayı hatırlıyorum. “Çok zayıf olduğu için pijamasında yalnızca bir çizgi olan adamı duydun mu?” diye sordum Epsilon’a. “Evet” dedi Epsilon. “İmkanı yok,” dedim, “o adamı ben şimdi uydurdum.” “Hayır, önceden duymuş olduğuma eminim Mathea,” dedi Epsilon. “Evet, sanırım haklısın,” dedim. “Şimdi düşünüyorum da, bu konuda upuzun bir yazı gördüm gibi geliyor Biz Altmışı Geçenler dergisinde.”Hep böyle olur, insanın aklına gelen iyi şakaları aslında önceden duymuş olduğu çıkar ortaya. Benim başıma her zaman gelir bu. Ama yine de gülüyorum, Epsilon’a kendimin tanıdığım en komik insan olduğumu söylüyorum. “Tamam da sen benden başka kimseyi doğru dürüst tanımıyorsun ki,” diyor Epsilon. “Yine de…” diyorum.

Hızlandıkça Azalıyorum, Kjersti Skomsvold, s.31

Winter is here diyorlar. İçim ayrı dışım ayrı üşüyor. Bu ne biçim yaz, bu ne biçim bayram? Salıyorum saçları, açıyorum uygulamayı. Ağzımdan dışarı donmuş havayı üfleyip buz kesen gözlerimi büyütüyorum. Be ware, I’m a white walker, hepiniz için geliyorum! Her yer buz beyaz. Çünkü gök beyaz, çünkü yer beyaz, çünkü sen beyaz ben beyaz. Oysa her yer yaz, her yer saz, herkes ayrı gaz, gel asıl bunu yaz.

Tüm dünya bir sahnedir ve başka dünya yoktur. Her daim sadece rolümüzü oynarız ve On İkinci Gece’de sorulan sorunun -Bütün insanlar deli mi?- cevabı olumludur. Delilik, potansiyelimizin bir parçasıdır; ister (bazı psikanalistlerin inandığı üzere) deli doğuyor, isterse (şimdilerde pek çok insanın inandığı gibi) genetik olarak delilik eğilimi taşıyor olalım, delilik tabiri caizse yapımızda vardır. Hiç kimse delilik olasılığından muaf değildir ve bunu kaldırabilen herkes delilerde kendilerine benzer bir unsur görür.

Kaçırdıklarımız-Yaşanmamış Hayata Övgü, Adam Phillips, s.150

Halbuki bir gülücük yeter, kahkahaysa sonsuz. Ayak üstü ılık pati, boyun tüylerinin hisli dibi. Çünkü sevgi, çünkü şefkat, çünkü şimdi, çünkü hayat. Aç kolların, sar boynuma, üşüdüm üşüdüm saramam ben.

Nasılız bugün, nasılız, ben biz siz sen?

Nasıl olacaksınız Ruhi Bey

Bugün de erkencisiniz Ruhi Bey

Şarapla bira mı içiyorsunuz Ruhi Bey

Böyle sabah sabah Ruhi Bey

Akşam akşam Ruhi Bey

Akşam sabah Ruhi Bey

Cıgara alır mıydınız Ruhi Bey

Yakalım Ruhi Bey, yakalım

Böyle üşümüyor musunuz Ruhi Bey

Benim de ayakkabılarım su alıyor Ruhi Bey

Ne olur ne olmaz

Önümüz kış Ruhi Bey

Ee, daha nasılsınız Ruhi Bey

-İyiyim iyiyim.

Ben Ruhi Bey Nasılım, Edip Cansever, s.28

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s