Gidişimi yazmamıştım, dönüşümün noktasını koyayım.

Bazen gitmek çok iyi geliyor.

Sadece gitmek.

Neresi kısmı her zaman insanın tam canlandırdığı gibi olmasa da gitmenin kendisi tastamam oluveriyor işte.

Sonra da dönmek.

Gitmenin dolu doluluğuyla dönmeyi istemek.

Dönüşlerim ne zamandır kavuşma özlemi içeriyor hatırlamıyorum, ama kimi zamandır burukluğu da yanında getirdiğini parmaklarımla sayabiliyorum.

Bir ki üç dört…

Ev, sevdiklerinin olduğu yerdir.

İşte döndüğüm yer tam da bu.

Tunel

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s