Ateş

Ateş

Ateş yakar mısınız?

Belki doğada, açıkhavada, yıldızların altında. Belki şöminede, kuzinede, kışın soğuğunda.

Yakma hazırlığında nasıl bir hal içinde olursunuz? Odunları, dalları itinayla seçer, yerleştirir misiniz? Açısını, havasını ayarlar mısınız? Destekleyici kağıt, çıra bulur, aralara sıkıştırır mısınız? Üzerine yanıcı madde döker misiniz, doğal mı deneyelim dersiniz? Çakmak mı çakarsınız kibrit mi yakarsınız? Kibritiniz uzun mu olur, standart bakkal pakedi mi? Yanan kibriti atınca oldu bu iş deyip gider misiniz, başında bekler misiniz? Tütmeye başlayınca ince ince üfler misiniz, elinizde bir gazete, kağıt, yelpaze tüteni yeller misiniz? İlk küçük alev -pof- diye yükselip havayla buluşunca ne hissedersiniz?

Ateş yanar.

Yanarken ne yaparsınız? Karşısına geçip susar, seyredalar mısınız? Sürekli etrafında döner, yanan odunları tazeler misiniz? Yanınıza sevdiklerinizi alır, hayaller, ümitler, ideallerin sohbetine geçer misiniz? İçinizden dışarı bir türkü tutturur musunuz? Alkolün tatlı uyuşukluğunda kaybolur musunuz? Sönene dek misler gibi uyur musunuz?

Ateş söner.

Bazen zamanı geldiği, bazen ilgilenilmediği, bazen daha başından pek yakılamadığı için.

İçimizdeki ateşi de ancak kendimiz yakar, kendimiz canlı tutarız. Bunu ateşimize sadık kalarak, odaklanarak, merkezimizde olarak yaparız. Bazen bunun için bir bedel öderiz, bazen birşeyden feragat ederiz, ama kalp nerdeyse ateş de ordadır, bunu içten içe biliriz.

Yunan mitolojisinde o ateşi Hestia temsil eder. Astrolojide Vesta diye anılır. Vesta hangi burçta, hangi evdeyse bizim ateşimiz işte orda yanmaktadır. Belki savaşçı bir rekabette, belki ilişkisel bir taahhütte, belki kutsal bir ritüelde, belki fedakar bir kurtarıcı rolünde.

Ateşimi söndüren ve canlı tutanları bir teraziye koydum, tartıyorum. Kantar bir iniyor bir çıkıyor. Doğal rutinine bırakıp alan açınca dengesini buluyor. Tik-tak-tik-tak. Metronom gidip geliyor.

Ateş nerdeyse oraya hayat, ısı, canlılık veriyor. Ta ki benliğimizin ocağı gürül gürül yanana, iç evimiz sıcacık olana dek.

Ateş.

Gecenin karanlığında zihnimi aydınlatıyor, içimi ısıtıyor.

Kış vakti sıcağı hazır bulmuşken bu yazıcı artık yatıyor. Rüyasında güzel mi güzel, alev alev yanan bir taş fırın görmeyi hayal ediyor.

4 Replies to “Ateş”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s