Yaz

Gözlerini kapa. Birbirine geçmiş ağlardan oluşan bir yumak hayal et. Tam önünde. Havada asılı. Işıklandır şimdi onu. Görüyor musun elektrik akımını? Ziv ziv ziv ziv. Ne kadar hızlı. Hava mı cıva mı?

Şişir şimdi o yumağı. Şişsin şişsin şişsin. Balon gibi hafiflesin, salınsın yukarı aşağı. Sanki altında görünmeyen bir zemin var da arada oraya dokunup bing bong zıplasın.

Yumak genişledikçe açıl kadrajdan geriye. Balonun iki yanında açık bekleyen kıskaçları gör. Gördün mü? Zoom in, zoom out. Odaklan. Merkezde kal.

Fazla şişersen kıskaçlara takılırsın, patlarsın, sönersin. Yeterince şişmezsen ışıkları söndürürsün, akımı engellersin, büyümeyi durdurabilirsin.

Büyüyerek küçülmek, küçülerek büyümek mümkün mü?

Büyümek, genişlemek nedir senin için? Daha mıdır, çok mudur, fazla mıdır, en midir? Elle tutulur mu, dille tadılır mı, gözle görülür mü yoksa içten içe bilinir, hissedilir, sezilir mi?

Küçülmek nedir peki? Az mıdır, yok mudur, hiç midir, son mudur? Her küçülme bir kayıp, bitiş, sıkıntı, baskı mıdır yoksa basitleşme, sadeleşme, köklenme, özle başbaşalık mıdır?

Bazen sözler büyütür, sessizlik küçültür. Ya da söz gümüş, sükut altın olur. Bunun kuralı yoktur.

Gözlerin hala kapalı mı?

Aç şimdi onları.

Ne görüyorsun?

Görüyor musun?

Yaz onu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s