Eve Dönmenin Yolları

Bir gün gelir de ciddi anlamda yazma macerasına atılırsam Alejandro Zambra gibi yazmak isterim.

Bundan sonra gelecek cümleyi düşündüm, düşündüm, düşündüm. Birkaç kere yazıp sildim. Kendisinin ‘yazı tarifi’ni nasıl anlatabilirim?

Sanki kendi günlüğüne çalakalem yazar gibi doğal ve içten, ama kesinlikle çalakalem değil. İyi bir anlatıcı, keskin bir gözlemci, hatta gözlem ve anlatının bizzat kendisi. Basit cümleler kurup basit olmayan laflar edebilen bir oğlan çocuğu gibi, ama son derece olgun ve yetişkin. Şaşırtma, ters çakma, patlatma gayreti olmadan sakin ve serin, bir o kadar da gayretsiz bir akışkanlıkta bombastik, kahkaha patlatmalık, yüksek sesle gülmelik.

Yeni tanıştım kendisiyle. Eve Dönmenin Yolları sayesinde. Öyle memnun oldum ki birkaç şeye saldırıverdim hemen bahanesiyle. Önce doğum tarihi. Dın-dın-dın-dın-dın-dın. Şili, 1975. Ihh. Gün ve ay yok, haritaya erişim mümkünatsız, hangi arketiplerden ilham alıyor belirsiz. Yazarını tanımak isteyen astrologun ‘büyük’ sorunsalı. Doğum tarihini bilmek! En azından benzer yaş ve nesil diliminden olduğumuzu öğrenmek de birşey. Hemen arkasından da bundan önce yazdığı Bonsai isimli romanını aradım. İlk denemelerim sonuçsuz kaldı. Biraz daha kurcalamalıyım. Hani İngilizcede ‘I just can’t get enough’ derler. Ben de o misal tarzına doyamadım.

Eve Dönmenin Yolları 145 sayfalık mini bir roman. Hatta biraz roman içinde roman. Başta direkt hikayeyi okumaya başladığınızı düşünürken aslında romanın ana karakteri olan yazarın kendi çocukluğundan bazı anekdotlarla kitabını yazmakta olduğunu anlıyorsunuz. Yazarın yazma yolculuğuna, çocukluğuna, yaşadığı döneme, ailesiyle ilişkisine, aşklarına, okuduğu kitaplara, dinlediği müziklere dair detayların içine dalıyorsunuz.

Dört bölüm var kitapta. Yardımcı Roller, Ana Baba Edebiyatı, Çocukların Edebiyatı ve Biz İyiyiz. Her bölümün içinde de birkaç sayfalık alt bölümlü geçişler var. Kısa bir romanın içindeki bu kısa kısa bölümleme tekniği hoşuma gitti. Bölümleme demek doğru değil belki, daha çok nefes alma durakları gibi. Durmadan akan, kesilmeyen, boğmayan virgül sayfaları.

Seyahatte okuyup bitirdim Eve Dönmenin Yolları’nı. Şıp diye giderdi aslında. Hatta gitti. Yine de elimden geldiğince bitirme zamanını erteledim uçup kaçmasın diye. Vanilla Sky ‘pleasure delayer’ modeli, bildiniz mi? Bazı cümleleri okudukça fotoğraflayıp belgeledim, çekmeceye attım sonra dönüp bakmak üzere.

Çocuklar Büyürken

Yazarın kitap yazma/yazamama yolculuğu alttaki ana tema olmasına rağmen bahsettiğim bölümlemelerle Zambra, Şili’nin Pinochet ve dikta rejiminden nasıl nasiplendiğinden, yaşadığı çevre üstüne yansımalarından, geçirilen büyük depremden ve ülkedeki koşulların insanların, ailelerin, çocukların hayatlarına etkilerinden bahsediyor satır aralarında. Depremde sokaklarda yatan, çadırlarda biraraya gelen komşular bizim 1999 senesinde yaşadıklarımıza dair tanıdık manzaralar veriyor. Benzer şekilde cunta yönetimi sırasında evlerinden alınıp götürülenler, geri dönmeyenler, geri dönse de gördüğü işkencelerden korkuyla herşeyden tetiklenir hale gelenler de ülkemizdeki faili meçhullerle ta Şili’den Türkiye’ye bildik senaryolar sunuyor. Mesafeler uzak olsa da konular evrensel, aynı dönemler içinde yaşananlar benzer.

Kitabın tadı damağımda kaldı. Dört kişi birlikte okuyup üstünden konuşmaya karar vermiştik. Ben bu sefer dayanamayıp önden gittim, bitiriverdim. Biraraya gelip konuşuncaya dek bir daha okuyabilirim. Detaylara girmeden, spoiler vermeden anlatmam pek mümkün değil o mini romanı. O yüzden üslup kısmından girdim. Merak ettiyseniz tadına kendiniz bakın derim. Hissiyatımı biraz daha verebilmek için size Salinger’dan bir alıntı yapabilirim.

Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir.

Şahsen Zambra’yla tanışmak isterim.

Ben Alejandro Zambra’yı da Eve Dönmenin Yolları’nı da sevdim. Yazarın takipçisi olacağım. Bir de şu doğum gününü bir yerden bulursam huzur katsayıma bir tik daha atacağım. Hadi inşallah!

Eve Dönmenin Yolları

6 Replies to “Eve Dönmenin Yolları”

  1. Teşekkürler. 🙂 Yazar da bir okur daha kazandığına sevinir sanırım.
    Yazımdaki arayışlardan birini giderebildim şükür. Bugün ilk romanı Bonzai’yi aldım. İkinci Zambra’yı okumak için sabırsızım. Sevgiler..

    Beğen

  2. Evet ben de iki satir yazdim sonunda. Beni de son dakika tavladi vesselam! Basta aman bildik seyler bunlar diye ilerliyordum. Ikinci bir sans verilebilir kendisine. Ama haklisin okunacak o kadar cok sey var ki!

    Beğen

  3. Geri bildirim: Bonzai « MINDMILLS

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s