Fotoroman – Coffee’li Sokkö

Güzel bir sabah. Güneşli, mis. Çıktık Coffee’yle bayıra.

Önce bayırın yerlisi Pamuk ve Tosun selamladı bizi uzaktan.

Beklediler Coffee’yi, sabah selamlarını, öpüşmelerini.

Coffee bugün cool.

Şurayı koklarım, oraya atlarım, herkesi sollar koşarım der gibi sanki.

Kulakları dikip kuyruğu sallayıp komşulara, devam etti yoluna bizim oğlan.

Geri tırmanırken bir baktık geçen gün tanıştığımız Sokkö uzanmış sereserpe,

Adeta Coffee’yi beklemede.

Bizimki her zamanki tezahüratının aksine,

Ha sen de mi burdaydın deyip geçti Sokkö’nün yanından dikine.

Sokkö sabırlı, vefakar,

Cool oyun arkadaşını bırakmadı, kalkıp düştü peşimize.

Sol kaldırım, sağ duvar, üst bahçe, alt yol,

Zigzagları çizerek ilerledik sokaklar arasında.

Sonra birden Sokkö’nün sınırına geldik galiba,

Kaldı mı yolun başında mahzun bize baka baka?

Gel dedim gel, yürüyoruz bu yöne daha.

İkiletmedi, koştura koştura yetişti bizim oğlanın yanına.

Hemen bir dil bir öpüş bir koklaş.

Sanki arkadaşı yatıya geldi, bizimki de bir sevindi bir sevindi.

Dolandık üç aşağı beş yukarı, ayrıldık o günlük bizim sokaktan aşağı.

Ertesi sabah çıktık yine Coffee’yle bayıra.

Taaa uzaktan havlaya havlaya geldi Sokkö, karşıladı bizi bayırın başında.

Bizim Efendinin aklı başında, keyfi dozunda,

Atlaya zıplaya koştu arkadaşının yanına,

Kuyruk havada, dimdik sallana sallana.

Koşturu koşturu, uçturu uçturu, ordan oraya sallana yuvarlana,

Bir bayır sabahını daha ettik birlikte diğerinin peşi sıra.

 

Sokkö kardeş bugün sonuna kadar bizimle yürümekte tereddüt etmedi,

Yol bitip eve dönme vakti gelinceyse,

Biz demeden hadi sağlıcakla deyip dönüp gitmesini bildi.

Eyvallah, fazla uzaklaşma, ısındı kanımız sana,

Görüşürüz sabaha demekse bize kaldı.

2 Replies to “Fotoroman – Coffee’li Sokkö”

  1. bizim komşu retriever-labrador kırma efe’nin de bi sokkö kankası var: mahallenin köpeği dobi üzüm. bengal desenli:) köpek irisi olduğundan bazen milleti korkutuyo usulca arkadan yaklaşınca ama tek derdi hoppaaa diye yatıp şişko karnını sevdirmek. çocuk efe bahçenin kapısından kafayı çıkarıveriyor üzümü görünce… hav hav da havhav. ama üzüm pek haysiyetli; abi edasıyla şöyle bi selam verip yoluna devam ediyor..

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s