Evdeki huzur

Saat geceyarısını geçmiş.

Üst kat komşudan gülüşmeler, konuşmalar, topuklu ayakkabı sesleri duyuluyor.

Dışarıda polis sirenleri, kedi mırnavlamaları, köprünün uğultusu.

Şehir uyanık, sesli.

Bizim ev sessiz.

Klavyemden çıkan yumuşak tıpırdamalar, genleşen mutfak tahtasından taktuklamalar, arada bir Coffee’den derin iç çekişler…

O kadar.

Ev sanki çoluk, çocuk, arkadaş, köpek, sucu, çöpçü, kurye, ben, sen, o ile geçirdiği bütün bir günün hareketini tatlı bir huzur ve sükunete bırakmış, uykuya dalmak üzere.

Bense bu uyku içindeki uyanıklığı seviyorum.

Seslerin ve sessizliğin farkındalığını.

Kafamda sessizlik çınlıyor.

Ve ben onu dinlemeye doyamıyorum.

2 Replies to “Evdeki huzur”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s